|
آفتابگردون آفتابا! طلعتت در پرده پنهان تا به کی؟
| ||
|
متن سوال: آیا خداوند از چگونگی تعبیر اساسی شیطان از حال عبادت
مطلق تا سركشی آگاه بوده است؟ اگر آگاه بوده، با چه حكمتی راضی شده است
شیطان با سابقة طولانی عبادت به انحراف و ذلت بیفتد؟ ادامه مطلب رو بخونید طبقه بندی: شبهات خداشناسی، [ 4 اسفند 90 ] [ 11:00 ] [ علی اکبر علیانژاد ]
در یکی از نظراتی که برای یکی از پست ها گذاشته شده بود، یکی از دوستان در مورد چرایی خلقت شیطان سوالی پرسیده بودند که پاسخ اون رو براتون آماده کردیم.
متن سوال: شیطان كه موجود اغواگرى است اصلا چرا آفریده شده و فلسفه وجود او چیست ؟ متن پاسخ: خداوند شیطان را , شیطان نیافرید , به این دلیل كه سالها همنشین فرشتگان و برفطرت پاك بود , ولى بعد از آزادى خود سوءاستفاده كرد و بناى طغیان و سركشى گذارد دوم اینكه از نظر سازمان آفـرینش وجود شیطان براى افراد با ایمان و آنهاكه مى خواهند راه حق را بپویند زیانبخش نیست , بلكه وسیله پیشرفت و تكامل آنهااست چه اینكه پیشرفت و ترقى و تكامل , همواره در میان تضادها صورت مى گیرد . درست مثل دمبل زدن کسی که داره ورزش میکند. غلبه ی ورزشکار بر نیروی مقاوم وزنه، باعث تقویت قوای بدنی او میشود و اگر این کار رو به بهانه ی اینکه سنگین هست و ... انجام ندهد، هرگز نمیتواند قوی شود. پس وجود وزنه برای او یک نعمت است نه یک نقمت(مایه ی ناراحتی) کم کم کار به جایی میرسد که او عاشقانه بر وزنه های مختلف و سنگین تر غلبه میکند و هرگز وجود وزنه را بد نمیداند بلکه آنرا همه حسن و مایه ی خیرات میبیند. نتیجه: مخالفت با شیطان برای افراد با ایمان، از این جهت که ایشان را قوی تر می نماید، خیر است و خداوند این خیر را قرار داده است. نکته دیگر اینکه ، شیطان ابزار آزمایش و امتحان هم هست و بدین وسیله انسانهایی که قوی هستند و لایق نعمت بهشت جاودان، از آنها که سزاوار نیستند شناخته می شوند. در پایان از همه ی وسوسه های شیطان به خداوند منان پناه می بریم. طبقه بندی: شبهات خداشناسی، [ 3 اسفند 90 ] [ 10:47 ] [ علی اکبر علیانژاد ]
متن سوال: آیا «توسل» به معصومین با توحید عبادی منافاتی ندارد؟ متن پاسخ: توسل مسلمانان به معصومین(ع) كه برای جلب نعمتهای اِلاهی صورت میگیرد، با توحید عبادی منافات ندارد؛ چنانكه انسان تشنه برای رفع عطش به طرف چشمهسار میرود و اگر بنشیند و عمداً به طرف آب نرود و دعا كند كه تشنگی او برطرف گردد، سیراب نمیشود؛ زیرا تنها وسیله رفع تشنگی، آب زلال است. پیامبر اكرم(ص) و امیرالمؤمنین و سایر معصومین(ع) در رفع حوایج انسان، مجرای نعمت و فیض اِلاهیاند و رجوع به آنان مانند رجوع به آب زلال برای رفع عطش است.. از اینرو، امیرالمؤمنین(ع) میفرماید: هنگام دعا ابتدا بر اهل بیت(ع) صلوات بفرستید تا در اثر ریزش نعمت و رحمت اِلاهی برآنان به شما نیز نعمت برسد «إذا كانت لك إلی الله سبحانه حاجةٌ فابْدأ بمسألة الصّلوة علی رسوله(ص) ثم سل حاجتك فإنّ الله أكرم مِن أنّ یُسأل حاجتین ،فیقضی أحداهما و یمنع الاخری» (نهج البلاغه، حكمت 361). اگر توسل درست تحلیل شود، نه با توحید ناب مخالف است و نه مستلزم شرك یا محظور دیگر است؛ چون خواستن از اهل بیت یعنی؛درخواست از خدا، از مسیر كسانی كه مجرا و مظهر فیض اویند.. نیایشهای امام سجاد(ع) در «صحیفه سجادیه»، محفوف به صلوات بر اهل بیت(ع) است و این، احترامی ساده و تأدبی اعتباری یا نظیر ناقوس كلیسا نیست؛ بلكه ادبی دینی آمیخته با عقل، و عجین با برهان است؛ زیرا گرچه خدای سبحان به همه چیز محیط است، لیكن همگان این استعداد را ندارند كه مستقیماً از ذات ربوبی مستفیض شوند. از اینرو، ذوات مقدس معصومین(ع) واسطه تنزّل نعمت و رحمت اِلاهی برای ما هستند.. تردیدی نیست كه اینگونه معارف برای اصحاب معارف، مفاتیح غیب است و برای گرفتاران حجاب غفلت و تعصب، مغالیق غیب است؛ چنانكه كلید دو لبه دارد كه باگرداندن آن به جهتی خاص، مفتاح است و در بسته را میگشاید و با چرخاندن آن به سوی دیگر، مِغْلاق است و درِ باز را میبندد.. آیات قرآن و روایات معتبر، برای مفسری كه دارای قلبی طاهر و روشن است، كلیدِ درِ گنجینههای معارف اِلاهی است كه به روی او گشوده خواهد شد؛ چون امام سجاد(ع) میفرماید: «ایات القرآن خزائن العلم فكلّما فتحت خزانة فینبغی لك أن تنظر فیها» (بحار، 89/216). اگر كلید فهم مطالب به جهت صحیح آن چرخانده شود، با هر آیهای، درِ مخزنی از مخازن اِلاهی گشوده شود، بنابراین معارفی چون مظهریت و توسل، در پرتو برخورد صحیح با قرآن، و با دلی پاك كاملاً روشن است..
طبقه بندی: شبهات خداشناسی، [ 29 آذر 90 ] [ 11:27 ] [ علی اکبر علیانژاد ]
متن سوال چرا خداوند، خود در امور جهان مستقیماً دخالت نمى كند و آنها را از گذر نظام طبیعى و علّت و معلول اداره مى كند؟ متن پاسخ: بر اساس دلیلهاى عقلى این حقیقت ثابت شده است كه نظام كنونى، كه بر اساس مشیّت خداوند بر جهان حاكم است، بهترین نظام است و باید توجّه داشت كه حكومت علل و عوامل طبیعى بدین معنا نیست كه خداوند در كار جهان دخالت نمى كند و كار اداره جهان را یكسره به علل و عوامل طبیعى سپرده است، بلكه بدین معنا است كه تنها مشیّت خداوند است كه بر جهان حاكم است و این مشیّت از گذر علل و عوامل طبیعى به جریان مى افتد. اسباب و علل این جهان نیز از خود جودى ندارند، بلكه هستى و بقایشان و تأثیر و تأثرى كه دارند، تمام از خداوند است. براى مثال نفس انسان به گونه مستقیم و بىواسطه در كارهاى او دخالت نمى كند، بلكه از گذر اعضا و جوارح به امور مى پردازد. این براى نفس، نقص نیست، بلكه حكایت از نقص امور مادّى و جسمانى دارد كه مستقیماً نمى توانند با نفس مرتبط شوند
طبقه بندی: شبهات خداشناسی، [ 29 آذر 90 ] [ 11:10 ] [ علی اکبر علیانژاد ]
یکی از شبهاتی که بین مردم و خصوصا قشر دانشجو و دانش آموز ما و حتی کودکان ما مطرح هست این هست که: چگونه خداوند همزمان از همه چیز در همه جای عالم آگاه است؟ البته برای هر قشری جواب خاص خودش رو باید داد.مثلا به کودکان نمیتونیم جواب های فلسفی بدیم ولی با دانش آموز و دانشجو میشه یه خورده سطح بالاتر حرف زد. آنچه که در ادامه میخونید میتونه جواب قانع کننده ای باشه. صلوات یادت نره ************************************** بعد از توحید، یكی از مهمترین اوصاف پروردگار، علم و دانایی او است كه تمام عالم هستی را شامل میشود ، و ذره ای در عالم پهناور از علم نامحدود او پوشیده و پنهان نیست. هر قطره بارانی كه فرو میافتد، هر غنچه ای كه می شكفد، هر دانهای كه در دل زمین نهفته است، هر موجود زندهای كه حركت میكند، هر نطفه ای كه در رَحِم منعقد میشود و سرانجام هر اندیشهای كه خطور میكند، همه در دانش خدا آشكار است:"بدانید خداوند از هر چیزی آگاه است".[1] و میفرماید:"اگر آن چه در سینههای شما است، پنهان دارید یا آشكار كنید، خداوند آن را میداند".[2] "ما انسان را آفریدیم و وسوسه های نفس او را می دانیم، و ما به او از رگ گردن نزدیك تریم".[3] آیة دیگر میفرماید:"خدای سبحان از همه چیز آگاه است، زیرا او خالق همة هستی است و آفریننده اسرار مخلوق آگاه است". باید توجه داشت آفرینش الهی مستمر است و همة موجودات همان گونه كه اصل هستی را از خالق گرفته اند، ادامة هستی را نیز از او میگیرند. از این جا روشن میشود علم و آگاهی خداوند به تمامی موجودات، همیشگی و در هر زمان و مكان است:"ألا یعلم مَن خلق؛ آیا آن كه موجودات عالَم را آفریده از حال آنها با خبر نیست؟".[4] پس از آن جا كه خدا خالق همه چیز است، آگاه بر همه چیز است. از طرف دیگر خدا وجودی است غیر متناهی و غیر محدود و محیط بر همه جا و همة زمانها. هیچ مكانی و زمانی خالی از وجود او نیست و برای وجودی اینچنین زمان آینده و گذشته و دوری و نزدیكی مطرح نیست. چیزی كه محدود است، در یك جا هست و در یك جا نیست، یا در یك زمان هست و در زمان دیگر نیست. زمان و مكان فقط در مادیات است، ولی برای وجود نامتناهی این مسایل مطرح نمیباشد. فرض كنید كسی در اتاقی زندانی است كه فقط روزنة كوچكی به خارج دارد، در حالی كه كاروان شتر از مقابل این روزنه می گذرد، او نخست ناظر سر و گردن یك شتر، سپس كوهان، بعد پا و دم او است. هم چنین سایر شترهایی كه در این قطارند. كوچك بودن روزنة دید سبب میشود او برای خود گذشته و آینده درست كند، اما كسی كه بیرون اتاق و بر پشتبام است، به تمام بیابان نگاه میكند و قطار شتران را یك جا میبیند كه در حال حركتند. از این جا روشن میشودمفاهیم گذشته و حال و آینده نتیجة محدودیت دید انسان است. آن چه برای ما زمان ماضی محسوب می شود، برای اقوام پیشین زمان مستقبل بود، و آن چه برای ما مستقبل است، برای آینده گان ماضی است. اما برای ذاتی كه همه جا حضور دارد و ازل و ابد را فرا گرفته، ماضی و مضارع و حال بیمعنی است و همة حوادث در تمام طول زمان نزد او حاضرند و او به همة حوادث و موجودات عالم، در گذشته و حال و آینده احاطه دارد.1[5] همان گونه كه خدا بر زمان چیره است، بر مكان هم چیره است و دور و نزدیك و این جا و آن جا برای او كه وجود نامحدود است، مطرح نیست و بر همه جا به طور یكسان حضور دارد و عالِم بر همه چیز در همة زمانها و مكانها است و به اسرار و نهان سراسر هستی آگاه است. امیر مؤمنان علی علیهالسلام میفرماید:"خداوند به تمام اسرار آگاه است و از همة ضمائر و نهان ها با خبر میباشد. به همه چیز احاطه دارد و بر همه چیز غالب است".[6] [1] بقره (2) آیة 231. [2] آل عمران (3) آیة 29. [3] ق (50) آیة 16. [4] ملك (67) آیة 14. [5] ناصر مكارم شیرازی، پیام قرآن، ج 4، ص 96. [6] نهج البلاغة فیص الاسلام، خطبه 85، ص 196. طبقه بندی: شبهات خداشناسی، [ 27 مهر 90 ] [ 12:24 ] [ علی اکبر علیانژاد ]
|
||

